...ilang buwan na 'tong tapos, pero ngayon ko lang mai-post dito...pero marami pa rin....
8" X 10" ang laki, oil on canvass...unang pagsubok sa paggamit ng oil na pintura, ginawa ko ito habang meeting ng Komikero...ang titulo...uhmmmn, "Inner dance series 1"!
...eto naman, "Inner dance Series 2", 20cm X 30cm ang laki, oil on canvass din...sa isip ko "Garden of Eden" ito eh!
...tapos, ito naman ang serye sa mga iginuhit ko na medyo kinaaliwan ko, pero nakakapagod din...mga serye naman ng hayop ito. Magsisimula sa pag-doodle lang, tapos may mabubuo ng pigura...kalimitan mga hayop sa dagat ang lumalabas na iba't-ibang uri ng pagong o pawikan, o mga lumba-lumba o dolphins...
...ahas na nakapulupot, Cobra pa nga...
...butiki o bayawak, basta sa pamilya ng mga lizard/reptile...sa mga katutubo o indigenous peoples (IP), ang butiki ay simbol ng buhay o creation (kaya malimit itong nakikita na kasama o nakapasaloob sa kanilang mga disenyo)...
...at ang pawikan!
Ewan ko, nahihilig ako ngayon sa mga pawikan, kahit hindi pa ako nakakita ng buhay o sa malapitan, kalimitan kasi sa mga litrato, sa t.v. o 'yung mga pinatuyo na nakumpiska o stuffed (taxidermy) na....
Kaninang umaga, itong awiting ito ang nasa isip ko, tuloy-tuloy o paulit-ulit ang pag-awit sa isipan ko....
Isinalpak ko na nga ang cd sa player para lang maibsan ang utak ko, pero patuloy pa rin...
...tapos naalala ko, n'ung mga nakaraang buwan, nakilala ko nga pala 'yung sumulat at umawit nito....at inawit nya ito sa harapan ko, siyempre pa, para akong nasa langit na parang hinaharana, hehehe!
Tapos, sabi niya, kumpleto na raw 'yung titik ng "Tugon", ang pangalawang bersyon o tugon sa awiting "Rosas ng Digma" - inawit nya rin sa harapan ko siyempre (haba ng long hair ko 'day)!
Eto siya, si Danny Fabella ng Musika ng Bayan
Tapos ngayon, naghanap ako sa youtube, 'buti na lang meron na pala nito...huwag nyo na lang pansinin 'yung sayaw (interpretative dance daw...), medyo corny eh...hinihintay ko na nga pangatlo nilang album eh....
Rosas ng Digma Musika ng Bayan
Sumibol sa isang panahong marahas Bawat pagsubok ay iyong hinarap At hangga’t laya’y di pa nakakamtan Buhay mo’y laging laan...
Namumukadkad at puno ng sigla Tulad mo’y rosas sa hardin ng digma At di maiwasang sa’yo ay humanga Ang tulad kong mandirigma...
Ako’y nangangarap na ika’y makasama Taglay ang pangakong iingatan kita Ang ganda mong nahubog sa piling ng masa Hinding-hindi kukupas, 'di malalanta...
Ang kulay mong angkin, sintingkad ng dugo Nagbibigay-buhay sa bawat puso Tinik mo’y sagisag ng tapang at giting Sa langara’y kislap ng bituin...
Ako’y nangangarap na ika’y makasama Taglay ang pangakong iingatan kita Ang ganda mong nahubog sa piling ng masa Hinding hindi kukupas, di malalanta...
Ako’y nangangarap na ika’y makasama Taglay ang pangakong iingatan kita Ang ganda mong nahubog sa piling ng masa Hinding hindi kukupas, di malalanta...
...gaya ng pag-ibig na alay ko sinta
Ang tugon Musika ng Bayan
Ika’y paru-parong nangahas lumipad Sa dilim ng gabi pilit na umalpas Pagkat hanap mo’y ningning at laya ng bukas Sa aking mundo’y napadpad...
Katulad ng iba ay nagmamahal din Kahit malayo ay liliparin Upang pag-ibig mo’y iparating Sa rosas ng iyong paningin...
Ako’y nagagalak na tayo’y nagkasama Sa bawat pangarap sa piling ng masa Magkahawak-kamay sa pakikidigma Para sa isang lipunang malaya...
Ako’y nagagalak na tayo’y nagkasama Sa bawat pangarap sa piling ng masa Magkahawak-kamay sa pakikidigma Para sa isang lipunang malaya... ...para sa pag-ibig, tunay at dakila
...sanga pala, ito na ang awit na ipinalit ko sa "Kanlungan"...bwisit kasi 'yung Mcdo na 'yan eh!
Mas maganda sa unang movie (The Lion, the Witch and the Wardrobe)!
Okey ng umarte ang mga bidang bata!
Medyo dragging sa una, pero kapag lumabas na mga Narnian, okey na pacing sa storya!
Okay si "Reepicheep"! Parang si Puss! Kakatuwa 'yung scene sa may pusa, hahaha!
At si Aslan, parang si...SIMBA...o MUFASA! (Oooops, wrong movie, hehehe!)
Tanong ko lang, SPOILER...kung matagal na panahon na wala ang Pevensie siblings, okay lang na makilala o malaman sila ni Prince Caspian dahil sa history o kasaysayan ng Narnia, pero paano kaagad nakilala ni Peter si Prince Caspian?
Hmmmnnnn....sa tanong na ito, gusto ko na talagang basahin ang mga libro, kaso 'di pa pwede eh, wala pang oras, tsaka, apat (4) na libro pa ang nakalinya para basahin ko....
Kahapon, galing ako sa isang meeting...meeting kasama ang ibang NGO (non-government organizations) at natuwa ako!
Bakit kanyo? Madalas akong dumalo sa mga meeting na ganito pero kahapon lang medyo kakaiba ang pakiramdam ko. Kasi, sa gitna ng meeting namin, at medyo inaantok na kami nga mga kasama ko o utang-uta na kami sa pinag-uusapan namin, ay nagkaroon ng isang intermission number.
At isang mama na pamilyar o parati ko nga nakikita sa mga rally at meeting ang kumanta sa harap namin at hinarana kami nga mga rebolusyonaryo o napapanahong awitin. Dati ko na siyang nakikita, at humahanga naman ako sa galing nya, pero hindi ko siya masyadong nabibigya'ng tuon ng pansin o interes. Ewan ko nga ba, pero parati rin naman akong nakikinig at magiliw na nonood sa kanya. Siguro, parati kong hindi naaabutan kung paano siya ipakilala, kaya gan'un na lamang ang interes ko sa kanya. Kahapon, narinig ko kung paano siya ipinakilala at laking mangha o gulat ko kasi...siya pala ang may katha ng isang awitin na sikat pero hindi alam kung sino ang sumulat!
Ang nababanggit ko ay ang awiting "Babae", kalimitang kinakanta ito sa mga rally o sa mga pagtitipong pormal lalo na sa mga may paksang pangkakabaihan. Hindi ko lang alam kung sino ang naunang magpasikat ng awiting ito kasi, dalawang (2) version ng awiting ito ang alam ko. Una ay ang version ng duo na "Fire" (Anna at Zorraya), at ng grupong "Inang Laya".
Kung mapapansin sa album ng Inang Laya, ang nakalagay lang ay "Anonymous" para sa nagkatha ng awiting ito. Matagal ko ng gustong malaman kung sino ang lumikha ng awiting ito, kasi naman napakaganda at napakalaman nito...laking gulat ko pa nga ng nalaman ko na lalake pa pala ang may katha, kasi impression ko eh babae pa nga ang gumawa nito eh! Pero, wala namang problema d'un...siya rin ang may likha ng isa pang magandang awitin, ang "Tano".
Eto po siya, si Manong Arting, Ramon Ayco ang tunay nyang pangalan.
...at ito 'yung awitin...alam kong pamilyar o narinig nyo na itong magandang awitin na ito!
Babae Ramon "Arting" Ayco
Kayo ba ang mga Maria Clara, Mga Hule at mga Sisa, Na ‘di marunong na lumaban Kaapiha’y bakit iniluluha? Mga babae, kayo ba’y sadyang mahina?
Kayo ba ang mga Cinderella, Na lalaki ang tanging pag-asa? Kayo nga ba ang mga Nena, Na hanapbuhay ang pagpuputa? Mga babae, kayo ba’y sadyang pang-kama?
Ang ating isip ay buksan, At lipuna’y pag-aralan Pa’no nahubog, inyong isipan, At tanggaping kayo’y mga libangan? Mga babae, ito nga ba’y kapalaran?
Bakit ba mayroong mga Gabriela, Mga Teresa at Tandang Sora, Na ‘di umasa sa luha’t awa? Sila’y nagsipaghawak ng sandata Nakilaban, ang mithiin ay lumaya
Bakit ba mayroong mga Lisa Mga Liliosa at mga Lorena Na ‘di natakot makibaka? At ngayo’y marami ang kasama Mga babae, ang mithiin ay lumaya
Ang ating isip ay buksan, At lipuna’y pag-aralan Pa’no nahubog, inyong isipan, At tanggaping kayo’y mga libangan? Mga babae, ito nga ba’y kapalaran?
Bakit ba mayroong mga Lisa Mga Liliosa at mga Lorena Na ‘di natakot makibaka? At ngayo’y marami ang kasama Mga babae, ang mithiin ay lumaya... Mga babae ang mithiin ay lumaya!
Masarap i-translate sa Tagalog 'yung titulo ng entry na ito, kasi 'yun ang ginagawa ko ngayon, ibig sabihin, dito ako nakatira sa lungsod (city), at siyempre, dito rin ako nag...ehem, alam nyo na 'yun, hehehe....
Napanood ko kagabi 'yung pelikula na "Sex and the City", dati ko na siyang napapanood n'un sa tv, pero hindi gaano kadalas, kasi: (1) kulang sa oras - masyadong busy sa dati kong trabaho (2) walang cable ang tv namin at (3) walang tv - n'ung nasa bundok pa ko n'un...pero, kapag napapagawi ako n'un sa Davao at mag-check-in sa hotel, siyempre pinipili ko 'yung may cable tv, kaya ay'un, napapanood ko naman at enjoy talaga!
N'ung napanood ko na 'yung movie, may realization ako, dati kasi, 'di ko masyadong nagustuhan ang byuti o kagandahan ni Sarah Jessica Parker, gumanap na "Carrie" sa tv, pero sa movie, ang ganda pala nya! Lalo na n'ung, ooops, SPOILER...n'ung nagtina siya ng buhok - parang kamukha nya si Madonna!
Pero siyempre, namumukod tangi ang kagandahan ng Fafah ko, si Fafah Chris Noth, gumanap bilang si "Mr. Big"....haaaaaayyyy...
Oh 'di vah, Fafah siya!
Okay lang, aliw din naman 'yung pelikula, maski 'yung ibang eksena eh alam mo na ang mangyayari (cliche'), medyo tame pagdating sa SEX (d'un pa naging tame eh d'un nga sila sumikat eh), grabeh ang mga product placement o endorsement, maraming Imeldific syndromes or moments...at talagang rampadorah ang mga bidah! (Isa pang SPOILER, 'di ko lang ma-gets, nagustuhan nila 'yung all white na simpleng damit na parang may tutu? Parang isinuot nya yata iyun ni Carrie sa isang episode sa tv series.)
At, DA BEST pa rin ang character na si SAMANTHA (Kim Cattrall), you go girl!!!!
Hahaha, as usual, ako na naman ang very reactive sa panonod sa loob ng sinehan, hehehe...
P.S.
Salamat pala sa isa ko pang Fafah, si Fafah Gerry para sa artikulong isinulat nya sa blog niya tungkol sa akin...SALAMAT PO!
...pero okay lang...nagpapasalamat pa rin ako, lalong-lalo na sa Poong Maykapal - parang thank you speech ah! (Naks, sa makakabasa nito at nakakakilala sa akin ng personal, kapag nabasa nila rito na binabanggit ko ang Poong Maykapal, baka kilabutan, hehehe...sa ibang araw ko na lang ikwento kung bakit….)
Unang-una, sa pagkakaroon pa lang ng lakas ng loob na sumali at makagawa ako ng isang obra maestra na malaki, tapos gamit pa ang oil na pintura ay talagang isang kakaibang karanasan na! Masasabi ko na marunong at magaling akong gumuhit ng larawan, PERO kung may tularan! Kapag wala na, at ako lang mag-isa ang mag-iisip kung ano ang iguguhit, d’un ako pumapalpak, lalo na sa kulay, ‘di ako marunong sa mga light and shadows...pero ngayon, ibang-iba na….
Pangalawa, habang ipinipinta ko pa, kakaibang karanasan din ang naranasan ko...marahil hindi nyo maiintindahan, pero, basta! Inner dancing kasi ang ginagawa ko eh, ibig sabihin, nagsasayaw ang kamay ko sa ibabaw ng canvass...hindi ko iniisip kung ano ang iguguhit ko, kamay ko lang ang kusang gumagawa at pumipili ng kulay na gagamitin, at habang ginagawa ko ito, nalilimutan ko ang oras at kung ano nasa paligid ko, masarap ang pakiramdam na parang “high”...ika nga eh, parang naka-trance ako kapag nagse-session ako ng ganito...at pagkatapos, eh naghahanap ako ng mga kasam ko na pwede kong mamasahe, hehehe....
At pangatlo, sa mga pagkakataon na ganito, ang sumali sa mga kumpetensiya, mga pagtitipon – ay kakaiba o napakayaman na karanasan din ito para sa kin. Nagkakaroon ako ng pagkakataong maibahagi ang mga gawa ko, makasalamuha ang ibang tao at magkaroon ng mga bagong kaibigan.
Kaya ko nasabi ang lahat ng ito ay dahil nalaman ko na ang kinalabasan ng patimpalak na sinalihan ko, at personal ko pang pinuntahan.
Okay naman, saludo ako sa mga nanalo at talagang karapatdapat sila, dahil talagang magagaling ang kanilang mga dibuho o katha!
Pero sa mga hurado…well, komentaryo o personal na opinsyon ko lang naman…Open Theme ang kompetisyon, marami ang Lumahok (649), limang (5) Juror’s Choice, tatlong (3) major prizes, at nagdagdag pa ng dalawang (2) presiden’t choice, kung mapapansin sa mga nanalo, pawang ika nga eh “old school” o tradisyunal ang tema.
Ibig sabihin, kapareho o medyo hawig sa mga gawa ng mga “old masters” natin, binigyang kahalagahan ang forms, texture, lighting at setting. Sa totoo lang, wala namang problema dito, pero para sa kin, medyo naging biased ang mga hurado….
Biased? Kasi, ang ibang aspeto o porma sa art, parang hindi nabigyan ng pansin. Ang modern art, concept art o abstract painting eh hindi napansin. Hindi naman sa nagsa-sour graping ako, kundi, obserbasyon ko lang naman – ang daming magaganda na entry, eh hindi man lang napansin – well, kanya-kanya naman tayong ika nga eh, “taste” sa art.
Sana man lang, kung tradisyunal sila sa major prizes, okay lang…pero sa juror’s prizes, o extra prizes man lang, naging diverse sana sila, para lahat well represented….
…’yun lang po eh, komento/opinyon ko lamang....
...eto ’yung gabi ng parangal at mga nanalo...
...maagang napuno ang GSIS theater, kaya sa balcony na kami napaupo...lahat kabado at excited na malaman ang magiging resulta ng patimpalak...at nand'un ang kontrobersyal na si Winston Garcia!
...pandagdag sa kasabikan, hinarana kami ng GSIS chorale...okay naman kanta nila...at ngayon ko lang uli napakinggan ang kantang..."may pumukol sa sanga ng isang puno..."
...isa sa mga "Jurors Choice"...
...eto pa...
...eto pa uli, hanep sa kulay ng foil parang totoo eh...
...eto pa...
...at eto pa...
...ito ang medyo "modern art" ang dating...teka, pang-anim ito...dapat pito ito (5 + 2)...ay pasensiya po, 'di ko na nakunan 'yung isa...marami kasing tao, ang hirap kumuha ng litrato....
...at para sa major prizes...
...eto po ang 3rd...ang titulo eh "Barya" - parang kuha sa litrato eh - galing!
...2nd..."Ahon"...hanep sa kulay at paglalaro sa shadows...parang kay Juan Luna na estilo ito eh, "Spolarium" ang dating nito para sa akin...
at ang nagkamit ng unang gantimpala...
...taga-Cebu ang may katha...nakalimutan ko ang titulo...para sa kin, parang Fernando Amorsolo at Juan Luna na estilong pinagsamasama....
Sa mga nagsipagwagi at sumali, Malipayong Pagbati...kitakits sa susunod na taon!
Ummmm...napanood ko na siya... 'di ako sumabay sa karamihan ng taong gustong manood, kaya medyo maluwag na sa sinehan...
...okay lang din naman... nag-enjoy ako...maski, ako lang 'yung very reactive sa panonood...lalo na sa...ehem, spoiler, 'yung "snake scene", hehehe...kaso ang kasama ko eh deadma lang sa panonood...malamig kasi sa Gateway eh!
Kaya lang... ewan ko ba, pero parang na-cornyhan ako sa bandang huli... ika nga eh "cliche'"?
Sa loob ng matagal na panahon, ngayon lang uli ako nagkaroon ng lakas ng loob, at pagkakataon na sumali muli sa isang kompetisyon sa pagguhit. Armas ng Sayaw na Pangniloloob, sumali ako.
3ft. X 4ft. ang dapat sukat ng isasaling entry, at dapat isang uri lamang ng medium o materyales ang gagamitin - oil, acryic o watercolor. Bawal ang pinaghalo-halo o mix media. Kaya ayun, medyo na-challenge ako at na-excite ng husto, natapos ko ang entry ko sa loob ng 24 oras!
Nakakatuwa nga eh, wala akong iniisip kung ano ang ipipinta ko, hinayaan ko lang ang kamay kong pumili ng kulay na gagamitin at kung ako ang ipipinta nya - nagsayaw ang aking mga kamay sa canvass, kulang na nga lang nakapikit ako eh!
eto, medyo nangangalahati na dito...
ako, in action...gulagulanit pa ang suot kong damit niyan, at puro pintura na rin ang damit ko niyan...wala pang ligo at kain! Nag-leave ako sa opisina namin para lamang matapos ito...
...at ng matapos!!!
...ano nga bang titulo nito? At anong ibig sabihin nito? Aaaahhh, siyempre, "Sayaw na Pangniloloob", kung makikita mo sila, ito ang itsura ng mga enerhiya involved habang nagsasayaw ng innerdancing.
Pagkatapos ng ilang araw, pinatuyo ko at pina-frame...ang mahal nga eh, kaso, kailangan para sa kompetisyon, investment o pamumuhunan na rin 'yun, minsan lang naman...
...at sa araw ng submission, ito naman ang bumulaga sa 'kin...
...mahabang pila! Ibig sabihin, maraming sumali!
...mahaba gyud!
...taas kaayo!
...at sa wakas! No. 203 po ako...
...203 out of 649! 'di ko rin akalain na ganito karami ang sumali, inaabangan pala talaga ang patimpalak na ito!
Kaya ngayon po, ako naghihintay, kung ako ay papalarin...sana naman!
Ang on-line diary ng pakikipagsapalaran sa buhay ng isang taong medyo kakaiba, o kalimitang taliwas sa normal na taga-Luzon, na nagkaroon ng pagkakataon na mapapunta at manirahan ng maikli, ngunit makabuluhang panahon sa bagong daigdig at lupang pinagpala na kapuluan ng Mindanao...at ngayo'y muli na namang napabalik sa Luzon, para sa mga panibagong pagkakataon o oportunidad, at ipamahagi o ibalita sa lahat ang likas na kagandahan ng buhay.
Sa kasalukuyang buhay na ito, ayon sa may akda, ay hindi kailanman makakalimutan ang kapuluang Mindanao!
Para sa madaliang pagkuha sa atensyon ng may akda (naks naman!), eto ang address ng sulat na pang-dagitab: johnny_danganan@yahoo.com at para naman sa gustong mapudpod ang daliri sa pagpindot ng mga letra sa selulang telepono: (0927) 531-1680!
