ang buhay beach!

Grabeh! Sari-sari ang mga nangyayari sa akin ngayon dito sa Mindanao, mapabuti man o hinde, eh okay lang...nag-e-enjoy na rin ako rito. Siguro nga stage lang talaga na malungkot at magsawa ako sa buhay ko...pero ngayon, okay na!

Isinama ako ng mga boss ko pabalik sa Talikud Island, pero sa ibang parte naman, sa Isla Reta. Ang ganda ganda ng lugar, parang Boracay tapos napakamura pa! Ang sasakyan lang papunta eh isang malaking bangka na P50.00 ang singil at pagdating mo sa resort, P30.00 lang ang entrance fee, libre pa ang mga lamesa sa ilalim ng mga puno na parang cottage. Napakaganda at linis ng lugar.

Paanyaya: Kahit sinong Komikero ang pumunta dito sa Mindanao, sigurado kong dadalhin ko kayo dito at talagang mag-e-enjoy kayo!


eto 'yung beach na Boracay ang dating!


at eto pa!

Siyempre, beach ang lugar kaya rumampa ako ng husto!


ehem, ako sa may tabing dagat!


kasama ang isa sa mga boss ko, si 'ter Nono


kasama ang 2 sa boss ko pa, si 'ter lanie (gitna) at ate betsy!

Isang nakakatuwa, 'yung lugar na 'yun maraming sea weed na tirahan ng mga isda, nang sumisid kami at tumingin sa mga isda bigla kaming sinalubong ng coral sea snake, balik kaagad kami sa takot. Eh Coral sea snake 'yun eh, napaka o pinakamakamandag na ahas sa mundong ibabaw! Basta mapagawi kami d'un sa lugar nya, sinasalubong nya kami!

Tapos, 'yung lugar din na 'yun, andaming cultured na taklobo at malalaking shells, pati na starfish ang dami rin, nanguha tuloy kami, alam kong medyo mali ito pero...curios eh, nakakain pala 'yung mga 'yun, pwera d'un sa starfish. Kinilaw ang kalimitang pag-prepare!


ang aming mga huli n'ung araw na iyun!


ang bago kong bra!


...at ang bago kong maningning na huli!

Grabeh! Enjoy talaga!

Ang mga babae (at lalake…ahaaay!) sa buhay ni balbona

Medyo sinisipag akong magsulat ngayon…at medyo maramirami rin ang maisusulat ko ngayon.

Kumuha ako ng extra job dito para may pang-gimik ako na konti habang naghihintay pa ‘ko sa susunod kong trabaho…pero actually, medyo matagal-tagal na rin hindi ako nakakagimik, ika nga eh, busy kaayo!

So, habang ginagawa ko ‘yung isang project, napagawi ako sa Digos City, sa Davao del Sur, at siyempre kapag nasa lugar ka na ito, dapat hindi mo palalampasin ang dinarayo dito sa sarap na bibingka…, bibingka nga, ‘yung pagkain na bibingka ha…at iyan ay matatagpuan sa isang sikat na restaurant dito – ang Mers. Garantisado, masarap nga ang bibingka nila!

Ito ang Mers!

ummmmm....bibingka!

At nang mapagawi pa ako sa loob ng syudad sa medyo liblib na lugar, ito ang bumulaga sa akin…nasa isip ko kaagad, hindi ko dapat palampasin ito, kailangang makuhanan ng litrato at mai-post sa blog…hehehe, kayo na mag-isip kung ano ang iniisip ko ng makita ko ito….

....hehehe, COCKERS INN! HAHAHAHA, COCKERS INN!!!!

Hehehe, may panlaban na ako sa Top 10 odd names na iniipon ng mga kaibigan ko…Raipo, sa palagay ko talo nito ‘yung “Mr. Footlong” na nakita natin!

…tapos, bumisita sa amin ‘yung matagal ng funder ng aming office, eh magre-retire na kaya nagdesisiyon ang aming executive director na bigyan siya ng tribute…so, ayun, naging busy na naman ako, pinagawa ako ng portrait n’ung funder naming para daw maipa-frame at mailagay sa t-shirt. Okay sana, kaso wala silang klarong picture n’ung tao, meron nga kaso sobrang liit naman, kinailangan ko pang i-enlarge, kaso uli, sabog naman ang itsura n’ung litrato kaya hirap na hirap ako, pero okay naman ang nangyari, ginamitan ko na lang ng aking magic, ika nga eh ilabas ang aking pag-iinarte (read: artist)..ayun nasiyahan sila, ngayon lang daw sila nakakit ng ganun, iba’t-ibang seeds kasi ‘yung ginamit ko sa outline at ang canvas eh hand-made paper, tuwang-tuwa sila.

'yung funder, si Piet at ang aking boss ngayon!

...at siyempre, ako at si Piet!

… at hindi pa natapos d’un, kailangan daw mag-present lahat kami ng iba’t-ibang production numbers, sa kasawiang palad, sa tinikling ako napapunta, ayun, grabe, mahirap na masarap pa lang magtinikling, mahirap kasi pagod ang paa mo kakatalon, masarap kasi para kang naliligo sa pawis mo pagkatapos, siguradong galong-galong mantika ang nawala sa akin!

hehehe, kaya ko pala magtatalon!

…nang dumating ‘yung funder may kasama siyang walong (8) Austrian women, ‘yung iba may edad na, ‘yung iba naman medyo kaidad ko, pero futek, ang tatangkad at ang puputi…as in lahat maputi, medyo kasi sanay na ang mata ko kung saan titingin eh, kaya alam ko ang tunay na maputi! Ika nga, eh medyo makasalanan daw ang aking paningin, hehehehe!

...ang aking harem!

…at ako ang naging official photographer nila, para kasi sa documentation, kasakasama nila ako kung saan sila pumunta kaya marami akong pictures nila. N’ung tribute, nagulat sila n’ung magtinikling ako, kaya a’yun, nahiritan din na magpaturo sila sa akin, o kitams, may silbi din pala ang paghihirap ko – ang lalambot ng mga kamay, futek!

...bigla akong naging DI!

...at isa pa!

…at siyempre, pagkatapos ng tribute, may party, ito nga pala ang bagong kaibigan ko dito na medyo kaedad ko si Mai-mai, hataw kami sa sayawan, n’ung party kasi, ako rin ang DJ kaya may hawak akong remote at cd.

Ako at si Maimai...

...at kami uli!

…nang matapos ang party, saka pa lang ako nakapagpahinga ng maayos-ayos, kaso biglang nag-text ‘yung mga kaibigan ko sa Los Baños, darating daw sila sa Midsayap, North Cotabato, kasi inimbitahan silang speaker sa isang event ng isang malaking school d’un, Southern Christian College. Siyet, mga dalawang (2) oras na byahe din iyun, gusto ko mang magpahinga ng husto kaso, pagkakataon ko ng makita uli sila kaya pumunta pa rin ako, d’un ako sa bus natulog…pagdating d’un, hindi naman ako nagsisi, nawala ‘yung pagod ko sa sobrang tuwa! Siyempre, kwentuhan to the max!! updates sa isa’t-isa!!

Si Indihra at aketch!

Siya si Indihra Dimaporo, isang pinsesa sa Lanao del Norte, Muslim siya pero radical at moderno, para ngang hindi Muslim siya ‘pag kami lang ang magkakasama. FYI: 52 lang silang magkakapatid sa sampung (10) nanay at hindi na raw niya mabilang kung ilan ang kanyang mga pinsan, pamangkin at apo!

…tapos, kasama rin ‘yung dating kong boss sa uplb na malapit kong kaibigan, tapos nakita ko rin ‘yung isang kaibigan ko na matagal ko ng hinahanap tapos taga-Midsayap lang pala, eh palagi ako sa lugar na ‘yun…ang nangyari parang reunion namin at iba pa ang sumagot sa mga gastos namin, pina-check-in kami sa hotel nila at sagot ang pamasahe at pagkain, ultimo ako, nakasama na rin sa benefits na ibinigay nila kasi ‘yung ibang staff ng school, kakilala ko, kaklase ko pa dun sa uplb – small world talaga! ‘di rin sila makapaniwala na andito ako sa Mindanao….

ang aking mga kaibigan!

At siyempre chicka to the max…hanggang na-confirm ko ‘yung isang balita na medyo mabigat sa aking damdamin…wala kakanta na talaga ko ng “Paalam na”

Haaay, kailangan ko na talagang i-purge siya sa buhay ko…siyet, minsan lang ako tamaan ng matindi tapos, hindi rin pala puwede…kaya akmang-akma tuloy ‘yung kanta ng Smokey Mountain sa akin na “Kahit habang buhay” kasi gan’un ako…

Kahit Habang Buhay
(R. Cayabyab)

Intro: C,G/B,Am,G,F-G7

       pause

   C             Bm7,E7       

Nakakalito ang mundo

      Am

Kung sino'ng mahal mo 

       Gm7       C7

Siyang ayaw sa iyo

        F

Huwag sanang masayang

E        A7      Dm

Itong damdamin kong 

        G(7)

Laan sa iyo

C           Bm7,E7

Paano naman ako

    Am            Gm7      C7

Kay tagal ko ng umiibig sa 'yo

      F

Huwag sanang masayang

Em        A7     Dm

Itong damdamin kong

G         C

Laan sa 'yo

Chorus:

        F

Kahit habang buhay

   Em7              F

Maghihintay ako sa 'yo

      Dm     Dm7     C7sus-C7

Kahit pa maglaho ang mundo

       F

Kahit habang buhay

     Em7            F

Maghihintay ako sa 'yo

       Dm  

Asahan mong hindi magpapalit

 Gm7     C7     F

Itong damdamin ko

Adlib: F-Em7,A7,Dm,Cm,F-

       Bb-Am,D7-Gm,F,Eb,G7,

(Repeat 2nd Stanza)       

(Repeat Chorus except last word)

  Bb-

..ko

Bridge:

Bb

Paano naman ako, oh woh

Nakakalito ang mundo

F            Gm7

Kung sino'ng mahal mo

                C7

Siyang ayaw sa 'yo, woh, who...

      C#7

Kung sinong mahal mo

Siyang ayaw sa 'yo

(Repeat Chorus, except last line

moving chords 1 fret higher)

Coda:

D Dm-

Hinding-hindi magpapalit

Dm7-

Hinding-hindi magpapalit

Abm-C#7 pause   F#-hold

Itong damdamin ko.

…medyo baguhin natin para mas akma, “kung sinong mahal mo, TALAGANG ayaw sa ‘yo…”

…haaay uli, pa’no ba ‘yun? Ikwento ko lang kasi wala akong makausap dito tungkol dun, para naman medyo maibsan ang aking damdamin…senti muna ako….

Kaibigan ko siya, nagtapat ako sa kanya, kaso hindi klaro ang sagot niya, pinaglaban ko damdamin ko kaso, mapait ang tadhana, nawalan ako ng trabaho n’ung panahon na ‘yon, nawalan ako ng lakas ng loob na humarap sa kanya…kasi siya lang ang babae sa kanila, mga kapatid nya may trabaho lahat pwera dun sa nag-aaral pa, anong isasagot ko ‘pag tinanong ako kung ano trabaho ko? Medyo lumayo muna ako sa kanya, naghanap ng trabaho para may lakas ako ng loob na humarap sa kanya, kaso nakakuha ako sa malayo…sinabi nya n’un na hindi siya naniniwala at ayaw nya sa long-distance relationship, kaya ayun lalo lang ako napalayo sa kanya, tapos, andito pa ako sa Mindanao ngayon, lalo na…umasa pa naman ako na may babalikan…haaaay…kay pait….

Pero, gan’un daw talaga ang buhay…kung hindi ukol, hindi bubukol, ah ewan! Paano ko na naman siya aalisin sa puso ko? (naks, ang lalim!) Puro bukol na nga ang puso ko eh, pang-ilan na ’to? At least ‘yung iba nalampasan ko na…ito, panibagong pagsubok na naman…gusto kong sumigaw, AAAAAAAAAAARRRRRGGGHHHH!!!!!!!

nakakalitong mundo!

matagal-tagal din bago ako nakapagsulat uli, masyado kasing abala sa buhay..naks, buhay na ngayon ha!

ano na ba ang mga nangyari sa akin? hmmm...

...natapos na 'yung project na ginagawa ko, sa tulong ng dugo at pawis (literal!) na ibinuhos ko d'un, ngayon eh hindi naman nakiki-communicate ang boss ko, nasa ibang bansa raw...haaay, bigyan na nya ako ng ticket pauwing luzon!!!

...may dumalaw na psychic healer na pari sa amin, nagpatingin ako, baka kasi may myoma ako eh, mahirap na...wala naman daw akong sakit ..pero sabi nya malakas daw ang aking feminine side...hahaha, totoo kaya ito, papa este father?

...nag-birhday ako, mag-isa, nakaklungkot, mahirap pala mag-celebrate ng nag-iisa ka, mga kasama ko kasi dito puro may pamilya kaya 'di mo mayaya, lahat eh gusto pauwi sa kanikaniyang pamilya, 'buti na lang tumawag 'yung mga hindi ko inaasahan na tumawag, kaya okay na rin ang birthday ko...'buti na lang narinig ko ang boses nya...masaya na ako!

...haaay lovelife , kailan kaya ako magkakaroon ng legal, ang ilap eh...o ako ang mailap?...mapili kasi ako eh, 'yun nga lang, 'yung napipili ko, mapili rin, kaya ayun 'di ako pinili...hay kinabuhi!!

...sa susunod talaga isusulat ko dito 'yung tungkol sa mahal ko, ang daming nagtatanong eh...papamagatan ko 'itong "ang mga lalake, este babae sa buhay ni juani"!

...naka-gimik din naman ako kahit papano, napanood ko rin sa wakas ang bagong movie ni batman, okay naman siya, ahaaay, papa ko talaga si Liam Neeson..hehehe, sa bawat sequence 'inaantay ko siyang magsalita ng "my padawan!"

...nakainuman ko rin 'yung kaibigan kong babae, si Jan-jan, d'un sa Matina Town Square...okay naman d'un, teka inuman ba ang tawag d'un, the usual, kalahating bote ng san miguel light, lots of ice and 2 glasses of cold water...ayun, ako pa 'yung tipsy sa amin, samantalang 'yung kaibigan ko, okay lang...tsk, tsk!

...ayun na muna...ayaw ko munang mag-comment sa kaguluhan diyan sa Luzon, tapos ang impression eh, magulo raw dito sa Mindanao, sa totoo lang, mas masarap mabuhay dito, at tahimik pa...'pag nagkataon, tutuluyan na talaga yatang maging isang bansa ang Mindanao kapag nagkatuloy-tuloy ang kaguluhan diyan sa Luzon...handa na ang mga tagarito, may national anthem na, may seal at bandera na, may pangulo na ring kung sakasakali, si Duterte yata, well okay lang naman siya...sana!

haaaay...

..dumating na ang kinatatakutan ko...nagsasawa na ako sa buhay ko...o nalulungkot lang ako?

...ewan ko, may bigla kasing nangyari na nagpabago ng takbo ng buhay ko dito...'di na tulad ng dati na masaya ako parati, kaso...ngayon, nagdadalawang isip na ko...ang hirap din pala kapag masyado kang malayo, mahirap mag-isa...hindi ko makausap ang mga taong nais kong makausap, lalo na sa mga panahong ito...

...ah, ewan...'di tuloy ako makatulog...minsan, isipin ko lang, naluluha na ako...haaaay, buhay....

mmmmmm....

...at muli na naman naming pinagsaluhan ang matamis na gabi! ;-)

Tao rin pala ako, nagdurugo…

Grabe! gan’un pala ang pakiramdam ng naaksidente….

Kahapon, habang papunta ako sa iinterbyuhin kong farmer, may isang sakunang nangyari...at kasama ako d’un! Nasa Midsayap ako at papunta na sa bahay ng isang farmer na aking kakausapin ng biglang mangyari ang aksidente...nabangga ‘yung tricycle na sinasakyan ko!

Malayo pa kami, nakita na ng driver naming ‘yung van na pumarada sa isang medyo dahilig (slopey) na paradahan. Bumagal na ‘yung sinasakyan ko para magbigay daan, kaso n’ung nasa tapat na kami n’ung van, bigla kaming inurungan. WABAMM!!

D’un sa tagiliran ng tricycle, sa may lugar ko, bumangga ‘yung puwitan ng van. Ako, napahampas ang noo ko sa windshield ng tricycle sa lakas ng bangga. Basag ‘yung salamin! Tapos ‘yung noo ko, may sugat, duguan, medyo masakit! Putsa, ang nasa isip ko nu’n: siyet, naaksidente ako, dadalhin ako sa ospital, mako-confine ako d’un! Siyet, hindi puwede! May hinahabol akong deadline, may i-interbyuhin pa ako!

Tiningnan ko ‘yung driver namin. Napahampas din siya sa windshield, basag din yung salamin kaso ‘di siya nasaktan pero yung kasama nya na nakaupo sa likuran nya, may tama sa likod, medyo may sugat sa likod dahil din sa lakas ng impact ng banggaan.

Siyempre datingan ‘yug mga tao, bumaba kami ng sasakyan, tapos nag-usap sila, nung may-ari ng sasakyan. Ako naman, tingin kaagad sa salamin kung ano itsura ko, maliit na galos lang pala sa noo, pero may dugo, tapos marami pala akong bubog sa katawan. Saka palang kami napansin n’ung nakabangga at dinala kami sa ospital na pinakamalapit. Nagpa-panic 'yung may-ari, kami okay lang, kalmado. Actually, okay lang ako, kaso ang concern ko lang, baka kasi may bubog sa sugat ko, kaya nagpadala na rin ako sa ospital. Mabuti walking distance lang 'yung pinakamalapit na ospital.

Pagdating sa ospital, dinala kami sa emergency room, tapos tinanong kung ano pangalan, edad, tagasaan, etc,..parang , hello! May sugat ako, ‘di kaya gamutin nyo muna ako bago nyo ako tanungin ng kung anu-ano?

Kinuha ang BP ko, tapos sabi ng doctor nasa threshold daw ng normal at mataas, tinanong kung highblood daw ako. Sabi ko normal lagi ang BP ko, shocked lang kaya gan’un. Tapos, pinahiga sa kama tapos tiningnan ‘yung noo ko. Ayun, nilinis lang ng alcohol tapos nilagyan ng betadine, tapos na!

Tinanong kung naliliyo ako, sabi ko hindi. Tapos sabi i-x-ray daw…sabi ko hindi na kailangan, para galos lang i-x-ray na kaagad? Niresetahan kaagad ako ng gamot, Antibiotics na 500mg, iinumin ko raw tatlong beses sa isang araw, sa loob ng isang lingo, at mefenamic acid, pain reliever, iinumin kada 6 na oras, sa loob ng 10 araw…Ha? Gan’un ba kalala ‘yun? Sabi ko, huwag na lang, ‘di ako umiinom ng gamot. Nagpilit ‘yung doctor na painumin ako ng mefenamic acid, sabi ko, huwag na. Ang kinuha ko na lang ‘yung tubig, sabi ko okay na ako.

Pagkatapos ko, ‘yung isa naman ang tiningnan, ewan ko parang galos lang naman, tapos sinaksakan na kaagad siya ng oxygen…

Hinarap ako ng nung may-ari ng van, babae siya. Nagpaliwanag, sabi nya, walang tao sa van n'ung nagyari ang aksidente. Naka-park na ‘yun tapos, naka-handbreak, pagbaba niya, umandar ng kusa kaya kami naurungan. Nag-sorry siya, maganda pa naman siya…tapos dumating ‘yung boyfriend yata niya...ayun, iyak siya sa boyfriend niya, nakayapos…sa isip ko, haaay sana sa akin na lang siya yumapos…’yung boyfriend! Hehehe…

Tapos hingi talaga siya ng sorry. Sabi ko, okay lang, aksidente naman ‘yung nangyari eh, ‘di naman talaga sinadya yung pagkakabangga. Tapos nagpaalam na ako, sabi ko may iinterbyuhin pa ako…ewan ko kung ano nang nangyari d’un sa isa….

Update muna....

Uuuy, medyo matagal-tagal din pala akong hindi nakapag-update dito ah…sige na nga!

Sa mga nakalipas na buwan, ano bang mga pinaggagawa ko? Ahhh, medyo marami-rami pala…naging abala ako sa pagsusulat, siyempre, ayun ang trabaho ko eh, na hanggang ngayong ay hindi pa tapos, dahil maraming gustong idagdag at palagi pang nasisira ang mga computer na ginangamit ko…ano bang kamay meron ako at palagi na lamang nakakasira ng computer?!!

Nakapunta nga rin pala ako sa General Santos City, mga anim yatang probinsiya ang nalampasan naming bago makarating d’un, kaso saglit lang kami d’un, gabi pa n’ung umalis kami kaya hindi ko masyadong napagmasdan ang paligid….babalikan ko iyon talaga!

Ahhh, teka, ano pa ba? Training seminar siyempre, medyo maramirami…swimming, tapos, nagkasakit pa ako, na-infect ang tenga ko…masama pala ang cotton buds, napasobra ang linis ng tenga ko, ayun namaga! Putsa, masaket! Dinala ko sa espesyalista, mahal ang bayad, sana naipang-gimick ko na lang ‘yung pera….kasi, engot maglinis ng tenga, ayan tuloy!

Uy, eto nga pla ang itsura ko ngayon….hehehe, medyo humarap na ‘ko sa katotohanan tungkol sa buhok ko…ganito na lang siguro palagi ang buhok ko!


okay ba?

Eto nga pala mga bago kong kaibigan, mga officemate ko…at siyempre, ‘tulad ko, mga maldita at bading na rin ang ,mga ‘yan…medyo contagious ako dito eh!


eto si Lotlot!


eto naman si mama ‘son! Gerson ang fangalan niya

Haaay, okay na ‘ko dito…medyo, matatagalan pa talaga ang pagbisita ko sa Luzon…konting tiis nga lang talaga….

At saka nga pala, salamat sa ‘king papa!! PAPA GERRY ALANGUILAN, SALAMAS, este SALAMAT TALAGA!!!! Ang ganda ng T-shirt, siyempre ako lang ang meron n’un dito!!! Tapos, may babasahin na uli ako, okay talaga ‘yung Lastikman. Medyo huli na talaga ako ngayon, pagdating sa komiks, ang hirap humanap dito sa Mindanao eh!

Bahay namin, este, office namin maliit lamang...

Well, andito na uli ako...medyo natagalan uli ang pagsulat kasi masyado akong naging abala sa trabaho...isang linggo 'ko sa field tapos umattend ng isang seminar tungkol sa ANTHROPOSOPHY at grabe, laking pasalamat ko at 'di ko pinalampas ang pagkakataon na 'yun, lahat ng mga katanungan ko sa buhay ko na matagal ko'ng kinikim, lahat, as in, LAHAT nabigyan ng kasagutan!!

I'm proud to say that i'm beginning to know God again...i did'nt find any religion but what i found is enligthenment, and i'm so very glad that i did. Ibang tao na ako ngayon...pero huwag kayong mag-alala mga kafatid, ako pa rin ang Johnny ninyong kilala, kalog, bastos, green-minded, gwapo, bading, komikero, gwapo....

Eto nga pala ang mga litrato ng office namin, isang office sa kalagitnaan ng gubat...at mga cottages pala, dito kami tumitigil kapag may seminar at training kami...hehehe, kayo na humusga kung okay ang lugar namin, basta, ito lang 'yun, maganda, malinis, tahimik, sariwa ang hangin, malamig, masarap at sagana sa tubig (may malamig at mainit), maraming marang, durian at mangosteen, masarap ang mga pagkain, mababait ang mga tao...in short, paraiso!!


sa malayuang tingin, eto ang office namin...


sa medyo malapitang tingin...sabi nila mukha daw european ang design, pero sabi ng boss namin, holy trinity daw ang design nito...


ito naman ang isa sa mga cottages namin...masarap at malamig matulog diyan!


session hall...medyo malayo ang kuha...at isa pang cottage


cottage na may background ng paanan ng Mt. Apo!


isa pa uling view ng session hall na may Mt. Apo!

ito ang nakikita namin araw-araw dito, masarap dito lalo na sa umaga, may chapel pala kami sa tuktok ng burol namin, ihahabol ko na lang ang picture, nasa chapel ako nito ng kinuhanan ko 'yung lugar namin...grabe dito kapag gabi, napakakapal ng hamog o ulap kapag gabi kaya malamig!!!! niloloko ko nga ang boss ko, sabi ko ang kulang na lang sa lugar namin eh swimming pool at resort na resort na ang dating...actually may resort itong katabi, mga 2 km ang layo, d'un kami ngsi-swimming tuwing umaga, ang resort dito ektarya ang laki, 15 ektaraya ang laki ng resort na 'yun!

tanong ko ngayon sa sarili ko, uuwi pa ba 'ko ng luzon?

tatalikuran kita, aaaaay!!

eto na 'yung mga kuha ko n'ung pumunta at nag-snorkeling kami sa Talikud or Talikod(?) Island...

siyempre, ubod ng saya, bago pa lang ako sa opisina namin pero sandamakmak na gimik na kaagad ang ginawa namin, marami akong nakilalang bagong kaibigan at sa unang pagkakataon, nakakita ako ng tunay, buhay at malapitang mga korales!!!...nakakita rin ako ng lionfish, wowoweeeee na karanasan!!!

ululitin ko 'to!!!


sa Pearl Farm....dumaan lang, hehehe


ako, para may ebidensiya...


ako ulit...hehehe, shyet, ang bangs ko!


kamay ko 'yan!


kami ng mga kasama ko...


bago kong nakilala d'un na dive master namin...hehehe, siya dive master, ako maninisid, hehehe...


siyempre, n'ung nag-i-snorkeling na 'ko, actually, nalulunod na ako nito eh, kaya 'di nakaharap sa camera!

Libo-libong liempo, daang-daang pige...

kung pamilyar sa inyo ang titulo sa itaas, malamang kilala nyo ang Datu's Tribe, namimi-miss ko na kasi sila eh, hehehe...

ito 'yung nakita ko sa Davao, sa malayo, akala ko kung ano lang, n'ung nilapitan ko, aba, eh mga baboy pala, at buhay sila!!

ito pala ang paraan nila ng pagde-deliver ng mga baboy, kung titingnan mo parang napaka brutal naman, pero sa totoo lang, pinakamaayos na daw 'to...'yung saha ng saging ang nagsisilbing pampalamig sa mga baboy laban sa init, tapos, nakataling maiigi para daw hindi mahirapan, hmmmmn, tama ba 'yun? "hindi mahihirapan"?...'yung maliliit na baboy, iyon ang bibinibili para alagaan, 'yung medyo malalaki ng konti, para daw ilitson...pinoy nga naman!


mga baboy sila mga kafatid!!

malapitang pagtingin sa mga kafatid

first class delivery!!!

another closeup ng mga kafatiid!!

okay, okay...

okay, panahon na siguro para magsulat uli ako sa blog na ito at ipaalam sa mga kaibigan ko na dito lang nalalaman kung anu-ano na ang mga pinaggagawa ko ng mga nakaraang araw o linggo....

una, nagbagong taon ako sa lugar namin, sa bundok, masaya naman siya kasi nakahanap ako ng pagdarausan ng bagong taon...kakaiba dito, tahimik, maraming pagkain...

pagkatapos n'un, balik na uli sa trabaho at nag-meet na uli kami ng mga boss ko...akala ko katapusan ko na kasi inassess nila ako...okay naman pala, magtatagal pa raw ako dito, haaaaay, buti naman! ops, huwag mag-react na ayaw ko ng umuwi...kundi para makapag-ipon pa...

balik trip na naman ako kung saan-saan sa pag-i-interview ng mga farmers, tapos buti na lang n'ung napapunta ako sa Midsayap, nagkataon na Halad Festival, pagkakataon kong mapanood, 'di naman ako nadismaya, okay na okay...para din tuloy akong nasa San Pablo, street dancing at showdown, ang galing ng mga nag-perform!!!

kaso, lahat ng kasarapan, may kapalit na medyo hindi masarap...ayun, sa sobrang pagpapasarap ko, nanibago naman ang katawan ko sa lugar na iyon, medyo mainit kasi sa Midsayap, eh sanay ako sa Makilala na lugar namin na malamig, ayun, namaga ang lalamunan ko...kaya naisipan kong umuwi muna at magpahinga...kaso, dinemonyo naman ako, tumawag 'yung aking special friend dito, magkita raw kami...hindi ako makahindi...pinuntahan ko siya... sa Davao, apat na oras na byahe tapos ang nasakyan ko pa eh aircon na bus, ayun, lalong sumama ang pakilasa ko, nagkasinat na nga ng tuluyan...pero nagkita pa rin kami at iyon... mahirap tanggihan ang tawag ng laman eh...vegetarian ako 'di ba? kaso ibang laman 'yung tumawag, ayun, magdamag naming pinagsaluhan ang gabi...enjoy!

pag-uwi ko, ayun, nilalagnat...pahinga, tapos ngayon, medyo okay na, trabaho na ulit...'tangina, kanina ulan ng ulan dito...kapag umuulan, walang byahe, walang skylab, eh kailangan kong pumunta sa M'lang, ayun, nilakad ko hanggang sa labasan namin, mga 2 km din ang layo n'un, nasa ulanan na naglalakad, parang kakagaling ko lang sa sakit ah... tapos, tsaka ako nakasakay papuntang terminal...haaay, ang hirap kumita ng pera!!!

ngayon lang ako nagkaroon ng oras na makaharap sa computer...masyadong abala, ang daming ginagawa...ayun, marami ring na-miss na mga activity ng mga kaibigan...siyet, nakaligtaan ko pang batiin 'yung isang papa ko, kaya ngayon na lang, kahit huli na...HAPPY BIRTHDAY MANONG GERRY!!!!

isa pang papa, si PAPA CARVER, bukas naman siya, HAPPY BIRTHDAY din!!!

aaaahhhh, ayun na muna....;)

ako ay nagbalik...

aaaahhh...balik na uli ako galing sa aking masarap na baksyon, kay ganda at sarap ng mga nangyari....

nagkita kami ng kaibigan kong babae na apat na taon na kaming ‘di nagkikita, sa kanila ako tumuloy at tumira ng halos isang lingo. Pagkarating ko d’un, ginala nila ako sa buong Davao City para daw ako maging familiar at sanay sa lugar, para daw hindi ko na iiwan ang Davao… tama sila, mahirap ngang iwan ang Davao! Iginala nila ako sa mga bars at mall na pwedeng paggimikan…okay dito, kumpleto na, maganda at mura pa. Seafoods galore! As in, magsasawa ka sa sariwa at murang pagkain galing sa dagat.

Pagkatapos naming gumimik, pauwi na kami ng napaddan kami sa lugar na medyo pugad ng mga babaeng mababa ang lipad, angels ang tawag sa kanila dito…grabe, napabagal lang kami ng takbo ng sasakyan, hinabol na kami ng mga bugaw…eh, naging curious ‘yung kaibigan ko kung paano daw pumick-up ng babae, ang ginawa ng asawa niya na driver namin n’un, ako ang ginawang bitag, ako ang nag-entertain sa mga bugaw, habang siya tinitingnan nya kung paano…grabe, ang babata ng mga babae, halos puro “daisy”…pero siyempre, try lang, tanong lang, ‘di talaga kami kumuha….

Halos alas-tres lagi kami ng madaling araw kung matulog, dahil kung saan-saan kami pumupunta gabi-gabi (kaibigan, gimik), minsan kasama ko sila, minsan ako lang mag-isa…ang kagandahan nito, okay lang, puyat man, may energizer naman ako kinabukasan, malapit kasi ang bahay nila sa beach at tuwing umaga, parati akong pumupunta doon, nilulubos ko na, ‘di naman kasi masyadong malamig ang tubig eh, malinis pa…’di tulad sa amin, parang yelo ang tubig kahit anong oras, malamiiiig!

Pagkakataon ko na ring manood ng sine, kaya lahat ng gusto kong panoorin, pinanood ko…pasiyam na nakakatakot, maganda siya in fairness, iniririkumenda ko siya na panoorin nyo…’yung mga pelikula sa MMF, okay naman, pinanood ko ang:

happy together, maganda ang kuwento, nakakalungkot, ewan ko lang kung nakuha ng mga manonood ang pinapahiwatig ng director, nalunod kasi ng tawanan ang bawat eksena kaya ‘di mo alam kung tumatak ang moral lesson ng kuwento, magaling ng umarte si Kris, bagay yung role sa kanya, at pati kay Eric, bigay na bigay, parang ibong nakawala, heh…ibon…walang kuwenta lang talagang umarte ang mga yougstars, as in face value kaya lang sila nakasama sa pelikulang iyon.

panaghoy sa suba ni Cesar…I’ll give him the credit for writing and directing the movie, that’s it. Maganda ang kuwento, sa lengwaheng Bisaya, nakapagtataka na kakaunti pang mga marunong sa Bisaya ang nanood ng pelikula.

aishite imasu..grabe, marami akong hinangaan sa pelikulang ito, at maraming beses din akong pinaiyak ng pelikulang ito, dalawang beses ko siyang pinanood para sulit ang bayad

Siyempre, n’ung ako na lang mag-isa ang gumimik, medyo nagkasala ako..uso din pala ang one night stand dito eh, may pumatol sa akin…kayo na bahala kung babae o lalaki, hehehe…basta, medyo, naka-break din ako ng record…we had sex for one and a half hour, if we’re not conscious of the time, we could have extended it to two hours…hehehe, beat that!

Ang nakakatawa pa nito, estrange relationship kasi ako sa asawa ng kaibigan ko, pero nagkaroon kami ng usapan, bonding at nagkalinawagan kami sa isa’t-isa, sa tinagal-tagal pala naming pag-iiwasan, walang kwenta lang pala yung dahilan…nagpalayo ako sa kanya dahil lamang sa miscommunication…hahaha, buhay nga naman! Ngayon, okay na kami.

Iyan ang mga adventures ko sa Davao, n’ung umuwi na ako sa Makilala, panibago na naman…ayaw ko pang umuwi sana kaso may nakaplano namang gimik ang pinagtratrabahuhan ko…sa beach naman kami, sa Talikud island…n’ung una ayaw kong sumama, beach na naman eh, pero, buti na lang sumama ako, snorkeling at scuba diving naman pala ang gimik…hanggang snorkeling lang ako, takot pa ako sa ilalim eh, pero putik! Ang ganda ng mga isda at korales, para kang nasa ibang mundo, mas maganda kaysa d’un sa mga nakikita ko sa litrato…sa susunod na lang ang pagsisid, medyo mahal eh…at nung pauwi na kami, okay din ang nangyari, sinabayan yung bangka namin ng mga flying fish! Kakaiba talagang karanasan!

Nung matapos iyon, kinabukasan, Christmas party naman namin (kahapon iyon), okay naman sila…busog at masaya…sunod-sunod ang gimik, saka ko na lang ipo-post ang mga pictures dito, nasa boss ko pa eh….

Sa mga kaibigan ko, medyo nanahimik muna ako, masyadong nag-enjoy eh, pero huwag kayong magtampo, babawi ako sa inyo…grabe yung ginawa ni manong gerry – hoy, feeling ko patay na ako! Salamat! Hehehe, pati na rin sa ‘yo Jonas!

Teka…anong sinasabi nyong e-mail kayo ng e-mail sa ‘kin, wala po akong natatanggap…ngayon lang ako nag-check ng e-mail ko, wala akong natanggap galing sa inyo…

Anyways, belated Merry Christmas na lang at HAPPY HAPPY NEW YEAR!!!!!

Mwah!

isa pa uli...

andito ako ngayon sa SM Davao...dito kasi ako magpapasko sa kaibigan ko...walang tao ng pumunta ako sa kanila kanina kaya nagpalipas muna ako ng oras dito...

okay naman pala dito...nakatikim na uli ako ng simoy ng syudad, medyo natagalan ako d'un sa bukid eh...

n'ung pagpasok ko ng SM, magazine stand kaagad ang bumulaga sa akin, siyempre, ako na sabik na sabik sa komiks, nagtanong kaagad kung meron sila, eh meron daw, madami, P10 lang isa...aysus! jackpot! ang dami kong nabili! hahahaha, marami na uli akong babasahin d'un sa bahay ko, 40 piraso yata 'yung nabili ko, hahahahahahahahahahahaha!

kaya 'yun, nakangiti na uli ako...merry christmas sa inyong lahat!!!

nang-iinggit lang...

eto nga pala ang mga magagandang tanawin dito sa pinagtratrabahohan ko ngayon...

ito yung falls na mga 2km lang ang layo d'un sa bahay ko...maganda no? hindi lang 'yan, may mga jacuzzi-type natural hot springs pa...ilan lang ito sa mga falls dito, 'yung iba, mas maganda at malaki pa rito, mga 4 na oras daw na lakarin, bago marating...hehehe, saka ko na pupuntahan 'yun, matagal pa nam ako dito eh, mag-iipon muna ako ng lakas!

eto naman 'yung pinagkukuhanan ng inumin namin, malinis na malinis, ito ang tunay na mineral water! libre na, masarap na, marami pa!...galing mismo ito sa mga bukal ng Mt. Apo!

...dito nagmumula ang mga ilog papuntang Cotabato...malilinis pa talaga ang mga ilog dito, 'di tulad sa Luzon....,

hehehe...okay ba?

Nagsisimula na po sila…

Naisulat ko na, na ang lugar na tinutuluyan ko ngayon ay maraming elementong naninirahan, sa opisina, sa dormitoryo, o sa tinitirahan ko mismo. Lahat ng kakilalal ko ay nagsasabi na marami sila pero mabubuti naman…noong una, okay lang sa akin ‘yun, kasi bukas naman ang isip ko sa gan’ung bagay, basta huwag lang nila akong gagalawin.

Okay lang, sa sarili ko…kasi 2 linggo na ako rito, wala pang nagpaparamdam sa akin, kaya malaman ko mang marami sila, okay lang sa akin kasi hindi nga nagpaparamdam eh…

…noon iyon, kaso noong mga nagdaang araw, medyo iba na ang mga pangyayari…

…una, noong natulog ako sa dormitoryong malaki, may nagparamdam sa akin, may umupo sa aking hinihigaan na hindi nakikita…okay lang, sanay na ko sa ganoong karanasan…medyo…

…pangalawa, noong biyernes, may usapan kami ng kaopisina ko, si Bang, na uuwi ako ng tanghalian at magsi-syesta muna, mga alas-2 na ako makakabalik, samantalang siya, magsi-syesta rin sa opisina, gisingin ko na lang daw siya sa pamamagitan ng pagkatok sa bintana, okay naman ang usapan namin, hanggang…pagdating ko sa opisina, galit si Bang, pinaglaruan ko raw siya, ala-una raw ng tanghali kinatok ko raw ‘yung bintana, kitang-kita nya raw ako, ako raw mismo, binuksan pa niya ang pinto at lumabas siya para tingnan ako, nawala raw akong parang bula…sabi ko, kakagising ko lang at noon lang ako pumunta sa opisina, alas-2…

…pangatlo, ginabi ako ng uwi noong sabado, madilim d’un sa dadaanan ko kaya pumunta ako ng dormitoryo para manghiram ng flashlight…pagdating ko d’un, walang tao…at ihing-ihi na ako…punta ako d’un sa may madilim na C.R., pagpunata ko d’un, laking gulat ko, parang may isang maliit na batang nakaharang d’un sa dadaanan ko, para bang na-trap siya sa isag sulok, pareho kaming nabigla, ‘di ko siya nakita ng diretsa pero, sa gilid ng mata ko, alam kong may tao…tapos ramdam na ramdam ko ‘yung pagkabigla nya, tapos biglang ambilis nawala…

…pang-apat, n’ung gabi ring iyon, dahil wala kaming makitang flashlight, sinamahan na lang ako n’ung kaibigan ko pauwi d’un sa tinutuluyan ko…so, okay, naglalakad na kami…tapos, noong nasa may kawayanan kami, kitang-kita ko, may malaking anino, mga 6 footer na kasalubong ko, nabangga pa nga ako…para talagang may taong bumngga sa akin, nilingon ko, wala naman…sabi ko d’un sa kasama ko, may nabangga ako na malaking anino…sabi nya, oo raw, nakakita kasi siya, pero huwag daw akong mag-alala, mabait daw sila…

…eyng, noong una, okay lang ah, pero ngayon…medyo nag-aalangan na ako…ayaw kong makakita talaga…takot ako….